Echte Katten scherpen zelf hun nagels

Je zíet 't soms voor je ogen gebeuren kattenfans...

Dat Balthasar Bartholomeus Bommel, zoals mijn pacifistische vegetarische je-weet-wel kater Heer en Meester is in de slaapkamer staat buiten kijf, maar is niet zozeer het gevolg van z'n eigen territoriumdrift, als wel van het feit dat Hare Majesteit Ushi I van Chagrijnië de slaapkamer niet bijster interessant vindt en nét ver genoeg van haar troonzaal verwijderd om hem daar te dulden.

Gelukkig is Bommel zich daar niet écht van bewust, en ligt hij de hele dag prinsheerlijk op zijn zachte dekentjes, aangeschurkt tegen zijn eigen kussen zich te verdiepen in allerlei raadsels die nog niet beantwoord zijn, en dat wisselt meneer dan af met hier en daar een genoeglijke dut. 

Zo gleden de dagen in zijn eigen koninkrijk probleemloos voorbij, totdat Ushi zich ineens bedacht dat uiteindelijk de slaapkamer ook tot haar territorium behoort, en zij was dan ook danig ontstemd om daar een grote rooie indringer op het bed te vinden, een waterbed dat altijd in de wintermaanden lekker warm is, en dat haar toch ook wel kon charmeren, het werd in haar gedachtengang dus tijd om eens een nieuwe claim te leggen en haar territorium uit te breiden...

Bommel lag zoals gebruikelijk heerlijk te slapen, en zoals ik al zo vaak gezegd heb, er is altijd een of ander alarmsysteem stand-by dus er werd één oog lodderig geopend om te kijken wát er nu precies kwam binnengewandeld en toen het oog eenmaal de boodschap had doorgegeven dat het Ushi was, gingen ook de beide oren richting plafond..

Ushi ging eerst eens even rustig zitten, overdacht de situatie én strategie, en sprong daarna op het bureau dat hoger staat dan het waterbed natuurlijk, en zo had ze dus de volle kijk op Bommel, die zich intussen had omgedraaid onder het mom 'ze zal me toch níet inene op m'n rug springen!'....Ushi schakelt over naar de tweede versnelling; er wordt een Vorstelijke Pose ingenomen, en ze gaat overop de staar-tactiek, roerloos stil zitten, alléén maar strak aankijken en géén geluid maken...

Bommel probeert het te negeren, maar hij is natuurlijk kansloos, want hij wordt sowieso al nerveuzerig als Ushi in de buurt is, en als ze intimiderend gaat zitten staren, wordt ie helemaal een kandidaat voor wat druppels valeriaanextract in z'n drinkfontein, dus hij ís al bij voorbaat kansloos tegen het Koninklijke Kreng, maar hij weet 't nog niet... 

Dan volgt in slow-motion een filmisch drama, zonder d'r blik van 'm af te wenden springt ze van het bureau op de grond en gaat voor het waterbed zitten aan de andere kant van het bed, en komt dan dus langzaam, zéér langzaam omhoog met haar kop, zoals een onderzeeboot z'n periscoop omhoog gooit, en Bommel krijgt het nu pas écht op z'n heupen, want hij realiseert zich dat 't loeder op 'm uit is...met een blik van; 'niet slaan, niet slaan, auw', staat ie op, verliest haar niet uit het oog, en slaat een klagelijk miauwtje uit.

Ushi springt in een vlotte beweging op het bed, en wil net de aanval inzetten als er iets onvoorstelbaars gebeurt; in een flitsendsnelle beweging staat Bommel op, springt bijkans op 'r, en gééft 'r toch een Majestueuze Mep op d'r harses, waar ie z'n volle gewicht achter gooit, zodat ie haar in één knal met een van z'n voorpoten gelijk ván het bed óp de vloer mept!

Ushi is verbijsterd! Ze kijkt mij aan en wat zegt de lakei; die zegt ook nog tot overmaat van ramp; 'lekker, eigen schuld en je had hem ten volle verdiend om dat arme dier te terroriseren, klein harig sekreet!' Nou ja zeg, wat is dit! Wat gebeurt d'r nu?!  Ze is niet boos, ze is gewoonweg he-le-maal afgebluft, met d'r staart tussen de benen verdwijnt ze naar haar veilige woonkamer, vertwijfeld rolt ze zich op in d'r mandje aan de cv, en straalt nog maar één boodschap uit; 'dat was ééns, maar nóóit meer'! 

Bommel kijkt mij nog even aan en ik steek m'n duim omhoog;'goed zo kerel, goed gedaan'! Bommel geeuwt, rekt zich eens even superieur uit, gaat weer prinsheerlijk op z'n dekentje liggen en geniet van z'n overwinning.

Ja, het rommelt in Ushi's konkrijk, het manvolk heeft laten merken dat er wel grenzen zijn, de rest van de dag is ze héél timide, en kruipt 's middags klagelijk miauwend bij mij op schoot, waar ze wordt gekroeld en geknuffeld, gelukkig, dat is tenminste níet veranderd, de lakei houdt nog van d'r!

Langzaam dommelt ze in, de rust is terug...voor nu....

Shar  

Dierentuin Artis kan sneller met de bouw van een nieuw verblijf voor de jaguars beginnen, dankzij een donatie van 900.000 euro door schadeverzekeraar Noordhollandsche van 1816. Dit maakte de Amsterdamse dierentuin woensdag bekend.

Foto: TLG

Het nieuwe jaguarverblijf is ontworpen naar het voorbeeld van het natuurlijke leefgebied van de jaguar in Zuid- en Midden-Amerika. De jaguar is een bedreigde diersoort. In het nieuwe verblijf kunnen de roofdieren daarom in paren leven. Als hier jongen uit voortkomen, kan het jaguarvrouwtje zich met haar jongen afscheiden van het mannetje. Dit is volgens Artis van levensbelang voor de welpjes.

Bron

Een práchtig gedicht over katten en hun namen, gedicht door T.S. Elliot,  26 september 1888 – Londen, 4 januari 1965) was een Amerikaans-Brits dichter, toneelschrijver enliteratuurcriticus. Hij was een van de belangrijkste figuren uit de wereld van de literatuur van de 20e eeuw, een van de grootste vernieuwers van de poëzie, en kreeg in 1948 de Nobelprijs voor de Literatuur, daar onder een zéér verdienstelijke vertaling van onze eigen Gerrit Komrij, chapeau, alhoewel niets natuurlijk tegen het prachtig origineel op kan, ik hoop dat jullie 't kunnen waarderen,  ik vind 't prachtig en wilde 't graag met jullie delen!

Shar. 

The Naming of Cats is a difficult matter,
It isn't just one of your holiday games;
You may think at first I'm as mad as a hatter
When I tell you, a cat must have THREE DIFFERENT NAMES.
First of all, there's the name that the family use daily,
Such as Peter, Augustus, Alonzo or James,
Such as Victor or Jonathan, George or Bill Bailey--
All of them sensible everyday names.
There are fancier names if you think they sound sweeter,
Some for the gentlemen, some for the dames:
Such as Plato, Admetus, Electra, Demeter--
But all of them sensible everyday names.
But I tell you, a cat needs a name that's particular,
A name that's peculiar, and more dignified,
Else how can he keep up his tail perpendicular,
Or spread out his whiskers, or cherish his pride?
Of names of this kind, I can give you a quorum,
Such as Munkustrap, Quaxo, or Coricopat,
Such as Bombalurina, or else Jellylorum-
Names that never belong to more than one cat.
But above and beyond there's still one name left over,
And that is the name that you never will guess;
The name that no human research can discover--
But THE CAT HIMSELF KNOWS, and will never confess.
When you notice a cat in profound meditation,
The reason, I tell you, is always the same:
His mind is engaged in a rapt contemplation
Of the thought, of the thought, of the thought of his name:
His ineffable effable
Effanineffable
Deep and inscrutable singular Name.

T.S. Elliot

Vertaling Gerrit Komrij; 

HOE NOEM JE EEN KAT?

Hoe noem je een kat? Geen eenvoudig karweitje,
dat flans je niet zomaar 's even te saam;
wie weet denk je: die heeft ze niet op een rijtje,
als ik zeg: een kat vraagt om een driedubbele naam.
Allereerst dus een naam om in huis te gebruiken,
zolas Willempie, Sambal of Jan zonder Blaam,
zoals Tjebbe of Frederik, Droppie of Kuiken -
allemaal hoogst acceptabel qua naam.
Er zijn sjiekere namen, ze klinken wat beter,
deels voor Meneer zelf en deels voor Madame:
zoals Plato, Apollo, Electra, Demeter -
o, allemaal hoogst acceptabel qua naam.
Maar geloof me: een kat eist één naam die bijzonder is,
een naam die een wonder is, uiterst voornaam,
want hoe straalt hij uit dat hij geen slome donder is,
maar juist een seigneur als hij glimt voor het raam?
Ik bied je een selectie uit die aliassen,
zoals Snorrescha, Xinix of Oui-Doume-Ouat,
zoals Bomballerien of, zeg, Antimakassa -
titels bestemd voor nooit meer dan één kat.
Maar inzonderheid is daar die naam nog, die ene,
en dat is de naam die je vindt voor geen goud;
de naam door geen mensenverstand bij te benen -
die alleen de kat zelf kent, en stug voor zich houdt.
Weet, als je'n kat heel intens na ziet denken,
de reden is steeds weer: hij zit aangenaam
en innig verrukt al zijn aandacht te schenken
aan zijn heerlijke, heerlijke, heerlijke naam:
zijn onzegbaar zegbare
zegbaaronzegbare
zeer ondoorgrondbare hogere naam,
naam, naam, naam, naam, naam, naam.